ตอนที่ 232 นางต้องยังไม่เปลี่ยนใจจากข้าแน่แท้!

โม่เป่ยยวนหิ้วไก่ป่า 2 ตัว ก้าวยาว ๆ ตามไป เดินตามหลังนางไม่ห่างพลางเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น “อาลั่ว ไก่ป่านี่เจ้าอยากกินอย่างไร?”

หลีลั่วกล่าวโดยไม่หันกลับมามอง “อยู่กลางป่าเขาห่างไกลผู้คนเช่นนี้ นอกจากย่างกินแล้วยังจะกินอย่างไรได้อีก?”

“ยังต้มกินได้อีก” โม่เป่ยยวนเร่งฝีเท้า 2 ก้าวขึ้นมาเดินเคียงข้างนางแล้วกล่าว “ยามถูกเนรเทศ เปิ่นหวังนำหม้อชามกระบวยติดมาด้วยจำนวนหนึ่ง ใช้มันต้มน้ำแกงไก่ร้อน ๆ สักหม้อได้ ย่อมดีกว่าไก่ย่างแห้ง ๆ มากนัก”

หลีลั่วชะงักฝีเท้าเล็กน้อย เอียงหน้ามองเขาพลางเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ