ตอนที่ 220 เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ? ถึงได้ร้องขอรับโทษด้วยตนเอง

หลีลั่วยื่นมือไปเคาะโต๊ะรับเงินเบา ๆ 2 ครั้ง เฉียวเหิงเงยหน้าขึ้น ครั้นเห็นว่าเป็นนาง ใบหน้าก็แย้มยิ้มทันที เฉียวเหิงวางพู่กันจีนในมือลง กำลังจะเอ่ยปาก แต่ถ้อยคำถัดมาของหลีลั่วกลับทำให้นางตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“อีกไม่นานข้าจะต้องจากเมืองหลวงไปสักระยะ ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ภัตตาคารแห่งนี้ก็ฝากเจ้าเป็นผู้ดูแลด้วย”

น้ำเสียงของหลีลั่วราบเรียบยิ่งนัก นางหยิบตราประทับ 1 ดวงออกจากแขนเสื้อ วางลงบนโต๊ะรับเงิน ก่อนเลื่อนไปข้างมือเฉียวเหิง “เบิกเงินแท่งจากเสมียนบัญชีก็ดี ลงนามในหนังสือสัญญาก็ดี ล้วนใช้ตราประทับดวงนี้

หากเจ้าประสบเรื่องอะไรกันที่จัดการด้วยตนเองไม่ได้ ก็ไปหาเซี่ยหลิ่นที่จวนซื่อจื่อ บอกชื่อข้าแก่เขา แล้วเขาจะช่วยเจ้า”