กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทรราชเช่นนี้ไม่ช่วยก็แล้วกัน! ข้าจะไปเนรเทศที่เมืองไห่เฉิงพร้อมเจ้า! เจ้าอยู่ที่ใด ข้าก็อยู่ที่นั่น!”
โม่เป่ยยวนมองเขา ความซาบซึ้งที่เอ่ยไม่ถูกผุดขึ้นในใจ แต่เขาก็ส่ายหน้าโดยไม่คิดเลย:
“ไม่ได้ หากเจ้าไปเมืองไห่เฉิงพร้อมเปิ่นหวัง ฝ่าบาทเกรงว่าจะยิ่งระแวงว่าเปิ่นหวังมีใจก่อกบฏ
ถึงเวลานั้นพระองค์ไม่เพียงจะสังหารเปิ่นหวัง แต่จะสังหารเจ้าด้วย”
เขาคลายมือจากไหล่เซี่ยหลิ่น ถอยหลังครึ่งก้าว สายตาสงบและหนักแน่นมองเขา ราวกับกำลังมอบสิ่งหนึ่งที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิต:
“เช่นนั้นเซี่ยหลิ่น เจ้าไม่ต้องไปที่ใดเลย เจ้าเพียงอยู่ในเมืองหลวง ดูแลพระชายาและตัวเจ้าเองแทนเปิ่นหวัง ก็พอแล้ว”