กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แต่ที่เยี่ยนเฉี่ยนไม่อยู่เป็นเพื่อนท่านอ๋องรับประทานอาหารก็ไม่เป็นไร ข้ากับคนอื่น ๆ ในจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณของข้า จะอยู่เป็นเพื่อนท่านอ๋องให้ดีแน่นอน……”
อ๋องเฉิงพอได้ยิน สีหน้าบนใบหน้าก็เปลี่ยนไปในทันใด เขากล่าวสั่งนางโม่ด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “เปิ่นหวังมิได้คิดว่าพระชายาอ๋องเจิ้นหนานมีนิสัยวิปริตเอาแต่ใจ!
ดังนั้นอาหารค่ำวันนี้ ต้องให้นางมาอยู่เป็นเพื่อน! หากฮูหยินไม่เห็นด้วย เปิ่นหวังก็จะโกรธแล้วนะ”
ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด นางโม่รู้สึกอยู่เสมอว่าอ๋องเฉิงในวันนี้ ดูเหมือนจะมุ่งมาที่เยี่ยนเฉี่ยนนังแพศยาผู้นี้
หรือว่านังแพศยาผู้นี้ไปทำอะไรกันที่ยั่วโทสะอ๋องเฉิงไว้ข้างนอก จึงทำให้อ๋องเฉิงโกรธถึงเพียงนี้?