กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วเอ่ย “โอ” เสียงหนึ่ง พลางกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “เจ้าเป็นผู้ใดไม่เกี่ยวอันใดกับข้า ข้าสนใจเพียงว่าเจ้ามีท่าทีต่อข้าอย่างไร
เจ้าเรียกข้าว่าพี่สะใภ้แล้ว ยังทำหน้าบึ้งใส่ข้าอีกหรือ? ยังชงชาเย็นชาหนึ่งกามาให้ข้าอีก? ดูเหมือนเจ้าไม่เคยเห็นข้าผู้นี้เป็นพี่สะใภ้อยู่ในสายตาเลยสักนิด!”
เฉียวซวงย่อมไม่เห็นหลีลั่วอยู่ในสายตาจริง ๆ
นางเติบโตมาเป็นหญิงรับใช้ในจวนอัครเสนาบดีตั้งแต่เล็ก หากไม่ใช่เพราะดวงดีที่อยู่ ๆ อัครเสนาบดีก็พบว่านางเป็นธิดาของพวกเขา ป่านนี้นางอาจยังเป็นหญิงรับใช้อยู่ก็ได้ แล้วจะเหลือโอกาสใดให้ได้แต่งงานกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง?
ฉะนั้นเฉียวซวงจึงไม่เห็นนางอยู่ในสายตา ไม่เห็นแม้แต่นิดเดียว!