ตอนที่ 164 นี่นับเป็นเรื่องน่ายินดีหรือไม่?

ในน้ำเสียงของไทเฮาแฝงไว้ซึ่งความหนักอึ้งที่กดดันจนผู้คนหายใจไม่ออก “ทั้ง ๆ ที่มีโอสถอมตะอยู่ในมือ กลับซุกซ่อนไว้ไม่ยอมถวายแด่ข้ากับฝ่าบาท

หาเหตุผลต่าง ๆ มาบ่ายเบี่ยงผลักไส ตระกูลเยี่ยนนี้มีต่อฝ่าบาท มีต่อแคว้นเฉิน แท้จริงแล้วภักดี หรือไม่ภักดี……” นางหยุดชะงักครู่หนึ่ง สายตาค่อย ๆ หันไปทางฮ่องเต้ “เกรงว่าคงมีแต่ในใจของพวกเขาเองเท่านั้นที่รู้ชัดที่สุด”

ฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร สีพระพักตร์ก็พลอยหมองลงแล้ว พระองค์ทรงตบที่เท้าแขนอย่างแรง เสียงดังก้องจนในโถงเงียบกริบ

“เยี่ยนซื่ออัน!”

เยี่ยนซื่ออันตัวสั่นสะท้านทั้งร่าง คลานกลิ้งเข้ามาคุกเข่าต่อเบื้องพระพักตร์ หน้าผากแนบกับอิฐทองอันเย็นเฉียบ “หม่อมฉันอยู่พ่ะย่ะค่ะ”