กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พวกเจ้า……” สีหน้าของตู้เวยดูย่ำแย่ยิ่งนัก นางรู้สึกว่าตนถูกทุกคนรุมรังแกพร้อมกัน
“พวกเจ้า——คนของจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณปฏิบัติต่อสะใภ้ใหม่ที่เพิ่งเข้าประตูเช่นนี้หรือ? หากเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป หน้าตาของทุกคนในจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณจะวางไว้ที่ใด?”
หลีลั่วขี้เกียจพูดพร่ำกับนาง นางเดินเข้าไปคว้าแขนตู้เวยไว้แน่น แล้วลากคนออกไปข้างนอกราวกับหิ้วลูกไก่
ตู้เวยถูกกระชากจนเซไปหลายก้าว ปลายรองเท้าลากเป็นรอยขาวสองเส้นบนพื้น นางดิ้นรนสุดกำลัง
“เยี่ยนเฉี่ยน! ปล่อยข้า! อย่าแตะต้องข้า——เจ้าจะทำอะไรกัน?”
หลีลั่วไม่แม้แต่จะหันกลับไป “ลงทัณฑ์เจ้าตามกฎตระกูล”