กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อโต๊ะอาหารตัวแล้วตัวเล่าถูกเตะคว่ำลงอย่างไม่ทราบสาเหตุ เหล่าลูกค้าตกใจจนร้องตะโกนขึ้นว่า “โต๊ะเก้าอี้และม้านั่งไม้พวกนี้เหตุใดจึงพลิกคว่ำเองได้
หรือว่า...ภัตตาคารแห่งนี้...มี...มีผี?!”
พอสิ้นคำ ลูกค้ากลุ่มหนึ่งก็วิ่งหายไปอย่างไร้ร่องรอย ลูกค้าที่เหลือเพราะรออาหารไม่ได้จึงพากันวิ่งหนีไปหมด
ภัตตาคารที่ดี ๆ แห่งหนึ่งสิ้นค้าขายในพริบตา หลีลั่วยืนอยู่ข้างหนึ่งมองผลงานของตนเองด้วยความพึงพอใจยิ่ง
เถ้าแก่ของภัตตาคารเห็นเหตุการณ์เช่นนั้นก็ตื่นเต้นจนหมุนตัวไปมา “นี่มันเรื่องอะไรกัน? อยู่ ๆ ภัตตาคารของข้าก็เริ่มมีผีอาละวาดได้อย่างไร?”