กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนกำลังพูดอะไรกัน?”
“กระหม่อมรู้ขอรับ”
“ในเมื่อรู้ แล้วเจ้ายังให้เราสังหารเจ้า? อ๋องเฉิง เจ้าวิกลจริตไปแล้วหรือ?”
อ๋องเฉิงตอบอย่างจริงจัง “ทูลเสด็จพ่อ กระหม่อมมิได้วิกลจริต กระหม่อมเพียงอยากยอมรับความผิด!”
“เจ้ามีความผิดอันใด?”
อ๋องเฉิงเงยหน้าขึ้น จ้องมองฮ่องเต้ตรง ๆ มุมปากมีรอยยิ้มประหลาด “ความผิดของกระหม่อมมีมากมาย ข้อแรก กระหม่อมข่มขืนและปล้นสะดม ทำให้หญิงบริสุทธิ์จำนวนมากต้องตาย
ข้อสอง กระหม่อมอาศัยอำนาจรังแกผู้อื่น ทุบตีผู้คนจนตายคาที่ ยังทำให้ครอบครัวผู้เสียหายบ้านแตกสาแหรกขาด