ตอนที่ 123 คุกเข่า ขอโทษ

ลั่วอวิ๋นเหิงยื่นมือไปเก็บเศษขนมเหล่านั้น เพิ่งจะหยิบขึ้นมาได้ชิ้นหนึ่ง องค์ชายห้าก็เตะมันกระเด็นไปด้วยเท้าข้างหนึ่ง

“ลั่วอวิ๋นเหิง ข้าช่างสงสัยนัก พระมารดาของเจ้าก็ย้ายเข้าไปอยู่ในตำหนักเย็นแล้ว เจ้าก็ไม่เป็นที่โปรดปราน เงินรายเดือนแทบจะไม่มี แล้วเจ้าเอาเงินแท่งที่ไหนมาซื้อของกินพวกนี้?”

องค์ชายห้ากลับลงไปย่อตัว คว้าคอเสื้อของเขาไว้เต็มมือ แล้วฉุดเขาขึ้นมาจากพื้น “พูดมา— เจ้าไปขโมยของในห้องเครื่องหลวงมาหรือไม่?”

ใบหน้าขององค์ชายแปดแดงก่ำ “พี่ชายองค์ชายห้า ของกินพวกนี้ไม่ได้ขโมยมา ข้าทำเอง”