ตอนที่ 116 มา แม่สามี เชิญกินข้าวเน่า!

นางโม่ก้าวมาข้างหน้า 1 ก้าว มุมปากประดับรอยยิ้มเย็นชา น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่ทุกถ้อยคำล้วนแฝงความมั่นใจว่าตนต้องได้ดั่งใจหมาย

“วันนี้ข้าผู้เป็นแม่สามีนำอาหารมาส่งให้เจ้าด้วยตนเอง เจ้ายังไม่รีบนั่งลงกินอีกหรือ?”

หลีลั่วมองสิ่งของบนโต๊ะนั้นโดยไม่ขยับกาย “หากข้าไม่กินเล่า?”

รอยยิ้มตรงมุมปากของนางโม่ลึกขึ้นอีกเล็กน้อย ก่อนนางจะส่งสายตาให้หญิงรับใช้อีกครั้ง

หญิงรับใช้เดินเข้ามา ยกข้าวสีเทาหม่นชามนั้นขึ้น ยื่นไปตรงหน้าหลีลั่ว

“ข้าจะป้อนให้เจ้ากิน ป้อนจนกว่าเจ้าจะอิ่ม” น้ำเสียงของนางโม่เบาหวิว ราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจ “ว่าอย่างไร ลูกสะใภ้? ต้องการให้ข้าป้อนเจ้าด้วยตนเองหรือไม่?”