ตอนที่ 114 ใส่ร้ายป้ายสีนาง ให้นางไสหัวไป

เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครา มุมปากก็ฉาบไว้ด้วยความน้อยใจพอเหมาะพอดี เปลือกตาแดงเรื่อเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความไม่ยอมจำนนที่อัดอั้นไว้

“เรือนหอถูกนางทำให้เละเทะถึงเพียงนั้น แม่สามีกลับเพียงกักนางไว้……ก็สบายนางเกินไปแล้ว”

โม่หย่าเห็นด้วยอย่างยิ่ง พยักหน้าหนัก ๆ “ใช่เลย! ข้าว่า คนแบบนี้ไม่ควรให้อยู่ในจวน ควรไล่นางออกไปให้พ้น ๆ!”

ตู้เวยถอนหายใจ กุมมือโม่หย่าไว้ น้ำเสียงอ่อนลงอีกหลายส่วน “หยาหย่า เจ้ากับข้ามีความสนิทสนมกันที่สุดในยามปกติ นางทำให้เรือนหอของข้าเละเทะเช่นนั้น ข้าทนไม่ได้ แต่ก็ไม่สะดวกจะไปคิดบัญชีกับนางเอง……”