ตอนที่ 106 แม่สามี เชิญลงโลง!

เยี่ยนเฉี่ยนนังแพศยาผู้นี้ จงใจใช่หรือไม่

ที่นางต้องการคือเตียงหยก เตียงหลังที่นางเห็นในเรือนหอของหวยจิ่งซึ่งขาวผุดผ่องทั่วทั้งหลัง อบอุ่นนุ่มนวลประหนึ่งหยก ไม่ใช่โลงศพเสนียดจัญไรหลังนี้!

อีกทั้งนางจนบัดนี้ก็ยังคิดไม่ตก เหตุใดเตียงหยกที่นางเห็นกับตา ชั่วข้ามคืนเดียวจึงกลายเป็นโลงศพไปได้ นังแพศยาผู้นั้นสับเปลี่ยนของไปโดยไม่มีผู้ใดรู้เห็นได้อย่างไรกันแน่

“หยุดนะ!” นางโม่ไม่ทันได้คิดมาก ยกชายกระโปรงวิ่งตามไป ขวางหน้าโลงศพไว้ กางแขนทั้งสองข้างออก “เยี่ยนเฉี่ยน! โลงศพนี้ข้าไม่เอาแล้ว! เจ้าจงรีบให้คนยกออกไปเสีย!”

หลีลั่วยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน กอดอก เอียงคอมองนางแวบหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้น “ไม่ได้”

“เหตุใดจึงไม่ได้”