ตอนที่ 89 ใจหวั่นไหว ใช้เวลาเพียงหนึ่งวินาที

ใกล้มาก ใกล้จนนางสามารถมองเห็นรอยขีดข่วนเล็ก ๆ ที่ขอบหน้ากากสีเงินของเขาได้อย่างชัดเจน ใกล้จนได้กลิ่นฝักสบู่จาง ๆ จากปกเสื้อของเขา และสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิอันแผ่วเบาของลมหายใจเขาที่พัดผ่านใบหน้าของนาง

เขาเอื้อมมือออกมา ใช้นิ้วโป้งกดลงบนเปลือกตาล่างของนางเบา ๆ ก้มศีรษะลง แล้วเป่าลมหนึ่งครั้ง อ่อนโยนและอบอุ่น ราวกับสายลมอุ่นเล็ก ๆ พัดผ่านขนตาของนาง

หลีลั่ว: “……”

หลีลั่วตัวแข็งทื่อ โม่เป่ยยวนเห็นนางกะพริบตาอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา จึงเอ่ยถามว่า “ดีขึ้นแล้วหรือ”

ดวงตาของหลีลั่วยังรู้สึกไม่ค่อยสบาย นางกำลังจะยกมือขึ้นขยี้ โม่เป่ยยวนรีบห้ามปราม “ตอนนี้ขยี้ไม่ได้ เดี๋ยวดวงตาจะยิ่งทรมาน”