กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เท้าของหลีลั่วเหยียบลงบนปากของมัน ไม่หนักไม่เบา พอดีจนทำให้มันพูดไม่ออก และสะบัดหลุดไม่ได้
พื้นรองเท้าของนางบดขยี้ริมฝีปากของมัน ครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งล้วนแฝงไว้ด้วยแรงที่ดูไม่ใส่ใจ
“คุณหนูกลุ่มนี้ ข้าไถ่ตัวให้นางแล้ว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกนางเป็นผู้เป็นไท เป็นคุณหนูจากครอบครัวสุจริต”
ในน้ำเสียงของนางมีความเหี้ยมคม: “ผู้ใดกล้าอาศัยฤทธิ์สุรามารังแกพวกนางอีก ข้าจะแจ้งทางการ”
ใบหน้าของชายผู้นั้นแดงก่ำ พลางดิ้นรนทั้งมือทั้งเท้า แต่ก็ไม่อาจสะบัดหลุดจากเท้าที่เหยียบอยู่บนใบหน้าของมันได้
พวกพ้องของมันยืนอยู่ข้าง ๆ มองหน้ากันไปมา ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวเข้ามา