ตอนที่ 64 เร็ว จับเจ้าโจรน้อยผู้นี้ไว้! อย่าให้มันหนีไปได้!

โม่เป่ยยวนก้มหน้ามองสตรีในอ้อมอกที่ขดตัวเป็นก้อนกลมและพยายามมุดเข้าไปในเสื้อผ้าของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินสลับขาว

“เจ้า... เจ้าสตรีผู้นี้!” เสียงของเขาเค้นรอดไรฟันออกมา “เพื่อเรียกร้องความสนใจจากข้า เจ้าถึงกับไม่เลือกวิธีการเลยรึ! กลางถนนใหญ่เช่นนี้ เจ้าโผเข้าสู่อ้อมอกบุรุษตามอำเภอใจได้อย่างไร? ทั้งยังเลิกเสื้อผ้าของข้าอีก? เจ้า—”

คำพูดของเขาติดค้างอยู่ในลำคอ เพราะสตรีในอ้อมอกหายตัวไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบได้

เสื้อผ้ายุบยวบลง อ้อมอกว่างเปล่า ราวกับว่าร่างอันอบอุ่นเมื่อครู่นี้ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน