ตอนที่ 62 นางคบชู้ถึงเพียงนี้แล้ว ยังไม่หย่าภรรยาอีกหรือ?

“บุรุษพรรค์อย่างโม่หวยจิ่ง ต่อให้เขาแก้ผ้าล่อนจ้อนมายืนอยู่ตรงหน้าข้า ข้าก็ไม่ยอมเสียเวลาเหลือบมองเขาแม้แต่แวบเดียว แล้วยังจะไปปลุกปล้ำเขาเนี่ยนะ”

นางเอียงคอเล็กน้อย คล้ายกำลังขบคิดปัญหานี้อย่างจริงจัง “อีกอย่าง หากข้ามีความคิดอะไรกันต่อเขาจริง ๆ ก่อนหน้านี้และเมื่อคืนนี้คงไม่ลงไม้ลงมือทุบตีเขาหรอก

คนที่ชอบพอกันจากใจจริงย่อมทำใจไม่ได้ที่จะเห็นอีกฝ่ายบาดเจ็บ แต่หากคนผู้หนึ่งรังเกียจอีกคนเข้าไส้ ย่อมแทบอยากให้เขาได้รับบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวันจนตายไปเสียตรงนั้นเลย”

นางโม่ถูกถ้อยคำชุดนี้ของนางตอกกลับจนใบหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว อ้าปากพะงาบ ๆ แต่กลับหาช่องโหว่มาโต้แย้งไม่ได้ ทว่านางมิใช่คนที่จะยอมรามือโดยง่าย