กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การให้คนผู้หนึ่งถูกโบยตีในสภาพที่ถูกควบคุม นั่นมิเรียกว่าการลงทัณฑ์ มีเพียงให้นางทนรับความเจ็บปวดอย่างมีสติในจิตสำนึกของตนเอง นั่นจึงจะเรียกว่าการลงทัณฑ์ที่แท้จริง!
ปลายนิ้วของหลีลั่วแตะเบา ๆ คราหนึ่ง วิชาสะกดดวงจิตพลันถูกถอนกลับไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ลั่วหยางนอนคว่ำอยู่บนม้านั่งยาว ศีรษะมึนงงไปหมด นางกะพริบตาอย่างเลื่อนลอย นางจำได้ชัด ๆ ว่าตนเองกำลังฟ้องร้องเยี่ยนเฉี่ยนต่อหน้าเสด็จพ่อ ไฉนชั่วพริบตาเดียวถึงได้มานอนคว่ำอยู่ที่นี่ ก้นยังรู้สึกเย็นวาบอีกด้วย?
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” นางดิ้นรนหมายจะลุกขึ้นนั่ง
“เพียะ!”
ไม้ลงทัณฑ์ฟาดลงมาแล้ว