กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางวางพู่กันลง พับหนังสือหย่าที่เขียนค้างไว้ครึ่งหนึ่งเก็บเข้าแขนเสื้อ ลุกขึ้นยืนแล้วจัดคอเสื้อให้เรียบร้อย
“รู้แล้ว”
นางเปิดประตูออก ก้าวเท้ายาวมุ่งหน้าออกไปอย่างรวดเร็ว
จวนอัครเสนาบดี
รถม้าของหลีลั่วหยุดลงที่หน้าประตูจวน นางเลิกม่านรถม้าขึ้น เพิ่งจะชะโงกหน้าออกไป——
ใบหน้าย่นยับใบหนึ่งก็ยื่นเข้ามา ประดับด้วยรอยยิ้มเต็มเปี่ยม รอยย่นเบียดชิดติดกัน
“เฉี่ยนเอ๋อร์! ในที่สุดเจ้าก็มาเสียที! พ่อรอเจ้าเสียนานเลย!”
เยี่ยนซื่ออันยืนอยู่ข้างรถม้า ยื่นมือออกมา ประจบประแจงราวกับเสี่ยวเอ้อร์ “มา พ่อจะช่วยประคองเจ้าลงจากรถม้า”
หลีลั่วมองใบหน้านั้น พลันยกมือขึ้นตามสัญชาตญาณ——
“เพียะ!”