ตอนที่ 44 สตรีผู้นั้น ต้องเป็นสายลับแคว้นศัตรูแน่!

โม่หวยจิ่งนั่งอยู่ตรงนั้น มองดูหลีลั่วเดินผ่านหน้าตนไป ตั้งแต่ต้นจนจบมิได้ปรายตามองเขาแม้แต่แวบเดียว ในใจพลันบังเกิดรสชาติความรู้สึกที่ยากจะเอ่ยปากอธิบาย

แต่ก่อนสายตาที่สตรีผู้นี้ใช้มองเขานั้น เหนียวแน่น เร่าร้อน แฝงไว้ด้วยความเอาอกเอาใจ บัดนี้มองเขา ราวกับมองโต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้หนึ่งตัว เหมือนเป็นของโปร่งใสไม่มีผิด

โม่หวยจิ่งกำนิ้วมือแน่น มิได้เอ่ยคำใด

เพลานี้ จวนโหวพิทักษ์ประจิม

โม่เป่ยยวนมิทราบว่าเดินมานานเท่าใด ในที่สุดก็กลับมาถึงจวนของเซี่ยหลิ่นตอนพลบค่ำ

บนรองเท้าบูตของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยดินสีเหลือง ชายเสื้อคลุมถูกขวากหนามริมทางข่วนขาดเป็นรอยแผลหลายรอย ระหว่างเส้นผมมีฝุ่นผงจับอยู่ชั้นหนึ่ง ทั่วทั้งร่างกรำทางลมฝุ่น