ตอนที่ 35 ข้าชอบให้ผู้แพ้ใต้เงื้อมมือรอคอย!

ตู้เวยชะงักไปเล็กน้อย สายตากวาดมองผ่านฝูงชน ก้นบึ้งของแววตาพาดผ่านความลำพองใจที่ยากจะสังเกตเห็น

“แต่นางจนถึงบัดนี้ก็ยังมิเคยปรากฏตัว ดูท่าแล้ว นางคงขลาดกลัวจนมิกล้ามาแล้วกระมัง”

ใต้เวทีพลันบังเกิดเสียงหัวเราะครืนดังระงม

ตู้เวยเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มุมปากโค้งขึ้นอย่างพอดิบพอดี กำลังจะเอ่ยคำที่ตระเตรียมไว้เนิ่นนานคำนั้นออกมา——

“ดังนั้นข้าขอประกาศ ณ ที่นี้ว่า การประลองในวันนี้ ข้า——”

คำว่า “ชนะ” ยังมิทันได้หลุดพ้นจากปาก

“ขออภัยด้วย——ทุกท่าน! ข้ามาช้าไปเสียแล้ว!”

ศีรษะของผู้คนทั้งหมดต่างหันขวับไปโดยพร้อมเพรียง

ฝูงชนต่างพากันแหวกทางออกโดยอัตโนมัติ

หลีลั่วเดินเยื้องย่างมาจากสุดปลายถนนสายยาว