เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 492 องค์กรแห่งหนึ่งของฮ่องกงชื่อบริษัทเครื่องนุ่งห่มฮุ่ยทง
ลู่เว่ยฮวาลุกขึ้นเดินไปที่ประตู มือจับลูกบิดประตูไว้ จู่ ๆ ก็หยุดชะงัก หันกลับมามองโจวซวี่เฉินอย่างน่าสงสาร “ผู้อำนวยการโจว
ฉันขอร้องคุณสักเรื่องได้ไหม”
“เรื่องอะไร”
“เรื่องในวันนี้ ให้รู้กันแค่เราสองคนได้ไหม” เธอกะพริบตาปริบ ๆ
โจวซวี่เฉินมองดูท่าทางของเธอ พยักหน้าอย่างหมดหนทาง “ได้สิ คราวหน้าห้ามทำแบบนี้อีก”
“อืม คุณวางใจได้ ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแน่นอน” ลู่เว่ยฮวารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่ในใจกลับเสริมประโยคหนึ่งว่า
*คราวหน้าฉันต้องเปลี่ยนไปหาที่ซ่อนตัวให้มิดชิดกว่านี้แน่*
ท้องฟ้าเพิ่งจะมืด ลู่เว่ยฮวาก็รีบผลุบกลับมาที่บ้านพักข้าราชการทหาร
เธอเพิ่งเข้าบ้าน หลิวซิ่วหยุนก็ยิ้มร่า หันไปพูดกับเย่เหวินซี “เธอพูดถูกจริง ๆ ด้วย กลับมาแล้ว”