กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 470 คุณไม่ได้ถามฉันเหรอว่าจะลงแส้ทรมานยังไง?
ค่ำคืนในหมู่บ้านพักอาศัยของครอบครัวทหารเงียบสงัด มีเพียงหน้าต่างไม่กี่บ้านที่ยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟสีเหลืองนวล
เย่เหวินซีรู้สึกเหนียวเหนอะหนะทนไม่ไหว จึงอาบน้ำตั้งแต่หัวค่ำ เปลี่ยนมาใส่เสื้อกล้ามตัวเล็กพิงอยู่บนเตียง
มีผ้าห่มขนหนูผืนบางคลุมตัว ปลายนิ้วเปิดหน้านิตยสารต้าจ้งเตี้ยนอิ๋ง
ในห้องนั่งเล่นชั้นล่าง ลู่เว่ยตงยังคงทำงานด้านความคิดกับพ่อแม่ลู่อยู่
“พวกคุณก็เป็นครอบครัวทหาร พ่อแม่ที่ติดตามลูกหลานมาอยู่ในเขตทหารใหญ่ก็มีถมไปไม่ใช่หรือ ยิ่งกว่านั้นพวกคุณก็แค่พักอาศัยช่วงสั้น ๆ ไม่ได้รบกวนใครเลย”
ลู่เว่ยตงรินน้ำชาให้ลู่เจิ้งหัวอีกแก้ว พยายามเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี