กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 724 ยุคแปดศูนย์ 7
บริเวณหน้าประตูตึกหอพักของหน่วยปฏิบัติการพิเศษเขตทหาร บนเสาปูนมีหลอดไฟไส้ครอบสังกะสีสองดวงแขวนอยู่ สายไฟถูกลมกลางคืนพัดแกว่งไปมา
ทอดเงาสว่างวาบสลับมืดมนลงบนกำแพง
ใต้แสงไฟมีฝูงยุงและริ้นมารวมตัวกันแต่เนิ่น ๆ บินวนเวียนหึ่ง ๆ ล้อมรอบลำแสง
ลู่เสี่ยวจวินนั่งอยู่บนขั้นบันได ประคองแผนการเรียนที่เย่เหวินซีจัดทำไว้ให้ ปากขมุบขมิบอ่าน นิ้วมือลากไล่ไปตามสัทอักษรบนหน้ากระดาษ
“ไฮโพ... ไม่ถูก... help ตัว ‘เลอ’ ตรงกลางนี่ทำไมถึงอ่านไม่ออกสักทีนะ”
“เพียะ” ลู่เสี่ยวจวินตบต้นขาตัวเองฉาดหนึ่ง แล้วยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองอีกฉาด “ไอ้ยุงบ้าเอ๊ย”
เขามานั่งรอซูเฟิงอยู่ที่นี่หลายชั่วโมงแล้ว ขาถูกกัดจนเป็นตุ่มเป็นแผง บวมแดงติด ๆ กัน คันจนแทบขาดใจ