เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 710 สถานีแรกของประเทศ 20
สามวันต่อมา เย่เหวินซี ลู่เว่ยตง ลู่เจิ้งหัว และหลิวซิ่วหยุน ทั้งสี่คนขับรถสองคัน มุ่งหน้าเดินทางไปที่ฮาซื่อ
หมอบอกว่าเย่เหวินซีฟื้นตัวได้เกือบปกติแล้ว หลิวซิ่วหยุนกับลู่เจิ้งหัวจึงตัดสินใจจะกลับฮาซื่อ
หลิวซิ่วหยุนนึกสงสัยในใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมถึงได้ฟื้นตัวเร็วขนาดนี้ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก จึงสรุปสาเหตุเอาเองว่า “เย่เหวินซียังอายุน้อย
ร่างกายแข็งแรง เลยฟื้นตัวเร็ว”
ด้วยเหตุนี้ จางหยุนเซียจึงบ่นงึมงำอยู่นานเลยว่า “อายุเยอะแล้วก็ไม่ไหวจริงๆ สู้ยังเด็กไม่ได้เลยนะ....”
โดนเย่เหวินซีมองค้อนขวับ “พี่เพิ่งจะสามสิบกว่าเอง จะว่าอายุเยอะได้ยังไง”
ระหว่างทาง เย่เหวินซีนั่งอยู่เบาะผู้โดยสารหน้า ดึงมือของลู่เว่ยตงมาวางไว้บนตักของตัวเอง ก้มหน้าลงเขี่ยเล่นนิ้วมือของเขาไปมา