กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 247 นี่มันมัมมี่จากประเทศไหนกัน?
จางหยุนเซียมองตามทิศทางที่นิ้วชี้ไป วินาทีที่เห็นรูปถ่ายหน้าศพนั้น หัวใจของเธอก็พลันกระตุกวูบ
“นี่คือ... พ่อของเธอเหรอ?” จางหยุนเซียย่อตัวลง แววตาเผยความเจ็บปวด
เด็กชายพยักหน้า ดูเหมือนจะไม่อยากสนทนาเรื่องนี้ต่อ จึงหันหลังเดินไปด้านข้างสองก้าว นั่งยองๆ แล้วเริ่มเขี่ยก้อนหินพวกนั้นอีกครั้ง
ราวกับว่ามีเพียงการจดจ่ออยู่กับก้อนหินในมือเท่านั้น เขาถึงจะไม่นึกถึงสิ่งใด และจะไม่ต้องรู้สึกเสียใจมากนัก
เย่เหวินซีเดินกลับมา และได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้พอดี
“บุตรกำพร้าของวีรชนเหรอ?”
จางหยุนเซียสูดลมหายใจเข้าลึก
“ฟู่...”
“อื้อ ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ”