กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 224 โทษนี้มีชื่อว่า ฉันน่าจะทำได้
ใบหน้าของหวังฮ่าวปรากฏร่องรอยของชีวิตชีวาทันที แววตาเป็นประกายด้วยความไม่อยากเชื่อ เขายื่นมือออกไปหมายจะคว้ากระดาษแผ่นนั้น
ลู่เว่ยตงดึงมือกลับ
“หวังฮ่าว!” เขาตวาดเสียงดัง
มือของหวังฮ่าวค้างอยู่กลางอากาศ
ลู่เว่ยตงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ถามทีละคำ
“นายรู้ไหมว่าถ้าเซ็นชื่อลงไปแล้ว มันหมายความว่าอะไร?”
“นี่คือคำสั่งเกณฑ์ทหาร ไม่ใช่ภารกิจตามหาติงเจียเหอโดยเฉพาะ”
เสียงของเขาต่ำลงแต่กลับหนักแน่นขึ้น
“นายเข้าใจที่ฉันพูดไหม?”