กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 686 บ้านใหม่ 1
ตรงมุมประตูทางเข้าชั้นล่างมีรถเข็นวีลแชร์ของฟางรุ่ยจวินวางอยู่
มันเป็นรถเข็นวีลแชร์พับได้สภาพกึ่งเก่ากึ่งใหม่ สีน้ำเงินกรมท่าหลุดลอกจากการกระแทก
บนที่วางแขนพันด้วยปลอกหุ้มที่หวังอิ่งเสวี่ยใช้เศษผ้าทำขึ้นมา มันนุ่มและไม่ทำให้มือเย็น
ระยะทางจากบ้านไปถึงร้านสหกรณ์บริการของเขตทหาร หากเดินด้วยความเร็วของเขาที่ฟื้นตัวในตอนนี้
จะควบคุมเวลาเดินทางเที่ยวเดียวได้ภายในสิบห้านาทีพอดี
นี่คือขีดจำกัดสูงสุดในการสัมผัสอากาศภายนอกของเขาในเดือนที่สี่หลังจากได้รับอาการหนาวจัด
ต่อให้สวมเสื้อผ้าหนาแค่ไหนหรือพันมิดชิดเพียงใด
ผิวหนังที่โผล่พ้นออกมาก็ทนอากาศติดลบยี่สิบกว่าองศาได้ไม่นานนัก
เขาวางตะกร้าซื้อของลงบนที่นั่งของรถเข็นวีลแชร์ แล้วเข็นรถเดินออกไปอย่างช้า ๆ