กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 675 พี่สะใภ้รองฟื้นคืนชีพแล้ว!
เดิมทีเย่เหวินซีไม่ได้กะจะหลับเร็วขนาดนั้น แต่บนหมอนและเตียงนอนมีกลิ่นอายที่คุ้นเคย นั่นคือกลิ่นของเธอและลู่เว่ยตง
พอตื่นขึ้นมาอีกที หวังอิ่งเสวี่ยก็ไปตอนไหนไม่รู้ ลู่เว่ยตงกลับมาแล้ว
เขากำลังนั่งพิงหัวเตียง พลิกอ่านหนังสือพิมพ์หลงเจียงอยู่
เย่เหวินซีพลิกตัวเบาๆ ยื่นมือไปกอดเอวเขา ฝังใบหน้าลงบนแผงอก สูดยมกลิ่นของเขาอย่างตะกละตะกลาม
“หิวไหม? ผมทำปลาดาบตุ๋นมาให้คุณแล้วนะ” ลู่เว่ยตงโอบไหล่เธอ
“อยากกิน...แต่ขอกอดอีกหน่อยนะ...” เย่เหวินซีซุกหน้าอยู่ที่อก พูดด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน
ลู่เว่ยตงขยับตัวลงมา สอดแขนผ่านหลังคอของเธอ กอดเธอไว้ในอ้อมแขนแน่น
จากนั้นเขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพ่นลมหายใจออกมายาวๆ
“ฮี่ๆ...” เย่เหวินซีหัวเราะขึ้นมาดื้อๆ