กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 666 เว่ยตง ที่รักของฉัน...อย่าร้องไห้...
รถจี๊ปคันหนึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลประชาชนประจำเมือง
เฉินหยวนฉวนจับพวงมาลัยพลางหันไปมองจางหยุนเซียแล้วถอนหายใจ “ภรรยา เหวินซีต้องไม่เป็นไรแน่ ส่งโรงพยาบาลทันเวลา ไม่เกิดเรื่องหรอก คุณต้องใจเย็น ๆ”
จางหยุนเซียไม่พูดอะไร หล่อนปรายตามองเขาและพยักหน้า
บนเบาะหลัง หวังฮ่าวสีหน้ามืดครึ้ม กำหมัดแน่นจนเกร็ง
หวังอิ่งเสวี่ยร้องไห้จนตาบวมไปแล้ว หล่อนหันหน้าออกไปนอกหน้าต่าง แต่น้ำตายังคงร่วงหล่นลงมาไม่หยุด
หล่อนยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดลวก ๆ
ในมือของจางหยุนเซียกำจดหมายฉบับหนึ่งเอาไว้
นั่นคือสิ่งที่เหล่าหลินจากสถานีไปรษณีย์ส่งต่อมาให้เธอ หลังจากข่าวมาถึง ร้านตัดเย็บเสื้อผ้าก็แตกตื่น ทุกคนวุ่นวายกันไปหมด
จางหยุนเซียรีบจัดการให้ทุกคนสงบสติอารมณ์และทำงานต่อไป