เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 659 รอฉันกลับบ้าน
เลยเวลาเลิกงานมาแล้ว ไฟในห้องประชุมของร้านตัดเย็บเสื้อผ้ายังคงสว่างอยู่
เย่เหวินซียืนอยู่หน้ากระดานดำ ใช้ชอล์กเขียนแบ่งงานสำหรับการติดรถ
เธอเขียนเส้นทางของรถแต่ละคันและผู้รับผิดชอบลงไปทีละคน
รถบรรทุกที่หลินหว่านจือประสานงานมา รับผิดชอบสายฮาซื่อถึงตำบลซวงเฉิง
รถที่สำนักงานอุตสาหกรรมเบาสนับสนุนสองคัน คันหนึ่งวิ่งไปอาเฉิง อีกคันวิ่งไปซุยฮว่า
“เสี่ยวเหอ จุดที่เหลือที่ค้างส่งเยอะที่สุดคือที่ไหนบ้าง”
เสี่ยวเหอเปิดสมุดในมือ “หกอันดับแรกคือ เมืองเจียซือ เมืองฉี เมืองชิ่ง... เมืองเจียซือค้างเยอะสุด ประมาณสี่ร้อยกว่าชิ้น”
“เมืองฉีสามร้อยนิด ๆ เมืองชิ่งสองร้อยแปดสิบ...”
“สายเมืองเจียซือฉันรับผิดชอบเอง” เย่เหวินซีวางชอล์กลงบนโต๊ะ “เจียเหอ เธอไปรถสายเมืองฉี เสี่ยวเสวี่ยอยู่เฝ้าร้านตัดเย็บเสื้อผ้า”