กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 639 แกนหลักเพียงหนึ่งเดียวของร้านตัดเย็บเสื้อผ้าที่ไม่มีใครมาแทนที่ได้ ต้องเป็นฉันเท่านั้น
บนถนนในเขตทหารช่วงเวลาสองทุ่มกว่า ยังคงมีทหารและครอบครัวทหารบางส่วนที่สวมเสื้อโค้ทเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ
แสงไฟถนนส่องผ่านม่านหิมะเกิดเป็นวงแสงสีเหลืองนวล เกล็ดหิมะเล็ก ๆ ร่วงหล่นลงมาจากลำแสง ตกลงบนพื้นถนนอย่างเงียบเชียบ
บนถนนสายหลักมีหิมะปกคลุมบาง ๆ เหยียบลงไปแล้วไม่มีเสียง เย่เหวินซีและเสี่ยวเหอเดินเคียงข้างกัน ทิ้งรอยเท้าสี่สายเรียงขนานกันไว้เบื้องหลัง
ห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร ลู่เว่ยตงสวมเสื้อโค้ททหาร ล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋า เดินตามเย่เหวินซีอยู่ห่าง ๆ
นิ้วมือของเสี่ยวเหอในกระเป๋าเสื้อกำแน่น