กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 615 อยู่กับเธอ ผมไม่มีความอดทนหรอกนะ
ลู่เว่ยตงพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง
“มีชุดเกราะรบใหม่แล้วเหรอ?” เสียงของเขาแหบพร่า
เย่เหวินซีโผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่งจากหลังประตูตู้เสื้อผ้า มองเขาอย่างเขินอาย “คุณ...ออกไปก่อน”
ลู่เว่ยตงหัวเราะเสียงต่ำ
“ผมไม่มองก็ได้”
เขาเอนหลังกลับไปนอนบนเตียงอีกครั้ง สองแขนหนุนหลังศีรษะ จ้องมองเพดาน รออย่างอดทน
ในห้องเงียบสงบเป็นพิเศษ ได้ยินเพียงเสียงเสียดสีของเนื้อผ้า
“...เสร็จยัง?” ลู่เว่ยตงถาม
“ยัง! ห้ามมองนะ!”