กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 439 ทำไมฉันดูแล้วเธอไม่เหมือนนักธุรกิจเลยสักนิด
หัวหน้าแผนกโลจิสติกส์เฉินยืนฟังอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไร
ส่วนหวงจู่เหรินกลับเอ่ยถามขึ้นว่า “พวกคุณอยากเรียนอะไรกันบ้างล่ะ?”
“เย็บผ้าค่ะ! ร้านตัดเย็บเสื้อผ้าขาดแคลนช่างเย็บผ้ามากที่สุด พี่น้องเราหลายคนอยากเรียนค่ะ”
“ฉันอยากเรียนตัดผมค่ะ เอาไว้ตัดผมให้คนในบ้าน จะได้ประหยัดเงินได้บ้าง”
“ฉันอยากเรียนดูแลผู้ป่วยค่ะ คนที่บ้านก็อายุมากแล้ว ถ้าดูแลเป็นบ้างก็จะสะดวกขึ้นค่ะ”
เสียงตอบรับเริ่มมีมากขึ้นและหลากหลายขึ้น
ครอบครัวทหารอีกหลายคนที่ตอนแรกแค่มายืนดูลาดเลาก็ขยับเข้ามาแจมด้วย ต่างคนต่างผลัดกันแสดงความคิดเห็น
“หวงจู่เหรินคะ เงินเดือนของสามีพวกเราแต่ละเดือนก็น้อยนิด บ้านฉันมีลูกสี่คน แถมต้องเลี้ยงดูพ่อแม่อีก ชักหน้าไม่ถึงหลังเลยค่ะ”