กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 436 ฉันกลับมาแล้ว แม่แมวน้อย
ภายในอาคารกองทัพ การประชุมสิ้นสุดลงแล้ว
ลู่เว่ยตงหนีบแฟ้มเอกสาร เดินออกไปพร้อมกับเจ้าหน้าที่เสนาธิการอีกหลายคน
ไฟในโถงทางเดินสว่างขึ้นแล้ว แสงสีขาวส่องกระทบพื้นหินขัดจนเกิดแสงสะท้อน
หลายคนพูดคุยกันไปพลางเดินลงบันได เมื่อออกจากอาคาร ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ริมสนามฝึกยังมีทหารอีกหลายคนกำลังเก็บอุปกรณ์ฝึกซ้อม
เสียงตะโกน “หนึ่งสองหนึ่ง” กระจายไปในสายลมยามค่ำคืนดังขาดเป็นห้วง ๆ
หน้าต่างของบ้านพักข้าราชการทหารในระยะไกลส่องแสงเป็นช่อง ๆ มีทั้งสีขาวและสีเหลือง
บางบานปิดผ้าม่านไว้ เผยให้เห็นแสงสีอบอุ่นแบบเลือนราง
ลู่เว่ยตงเดินกลับบ้านเพียงลำพัง ฝีเท้าเบาสบาย ท่วงท่าสง่างามผึ่งผาย