เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 433 งั้นก็ขอให้พวกคุณได้รับชัยชนะตั้งแต่เริ่ม
จางจู่เหรินเลิกงานกลับถึงบ้าน เสียงเริ่มแหบพร่าเล็กน้อย แต่ความมุ่งมั่นในใจก็ยังไม่จางหายไปไหน
มื้อเย็นถูกจัดวางไว้บนโต๊ะ เธอหยิบชามขึ้นมา เอาแต่เขี่ยเต้าหู้ในจานตรงหน้าแล้วส่งเข้าปากอย่างเครื่องจักร โดยไม่คีบกับข้าวอย่างอื่นเลย
ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ชาม ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
ลูกสาวเสี่ยวเหวินปีนี้อายุสิบสองขวบ กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองดูท่าทีของแม่แล้วรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เสี่ยวเหวินสบตากับพ่อ
“แม่หนูเป็นอะไรไปน่ะ?” เสี่ยวเหวินกระซิบถาม
สามีของจางจู่เหรินคือหลิวเจิ้งเหว่ยแห่งกองพล ตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าจางจู่เหรินดูผิดปกติไปเล็กน้อยเช่นกัน
เขาส่ายหน้าแล้วส่งเสียง “เฮ้” ใส่จางจู่เหริน “นี่? ทำอะไรอยู่เนี่ย? ใจลอยไปไหนแล้ว?”
จางจู่เหรินเงยหน้าขึ้น “อ้อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”