กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 431 ช่างเป็นความคิดที่ไม่เลวเลยจริงๆ
เย่เหวินซีขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเผยความลำบากใจพร้อมกับส่ายหัว “สองสามร้อยคนเชียว...”
เธอแค่นหัวเราะขมขื่นออกมา “ตอนนี้ขนาดโดยรวมของร้านตัดเย็บเสื้อผ้าของเรา มีพนักงานทั้งหมดแค่ยี่สิบกว่าคนเอง...”
“การฝึกอบรมขนาดใหญ่แบบนี้ เริ่มดำเนินการได้ยากจริงๆ คนเยอะขนาดนี้ย่อมไม่มีทางดูแลได้ทั่วถึงทั้งหมดแน่”
เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ เอ่ยว่า “ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสถานที่ บุคลากรฝึกอบรม”
“หรือกลไกการคัดเลือกบุคลากรฝึกอบรม ล้วนกำหนดได้ยากทั้งนั้น”
“คุณลองคิดดูสิ คนสองร้อยกว่าคน จะเลือกใครมาฝึกอบรม ไม่เลือกใครมาฝึกอบรม แล้วจะสอนให้ใครก่อน?”
“สำหรับร้านตัดเย็บเสื้อผ้าของเราแล้ว ย่อมไม่มีทางตัดสินใจในเรื่องนี้ได้เลย”
ตอนที่เย่เหวินซีพูดประโยคเหล่านี้ เธอกำลังขมวดคิ้วค้างไว้ ส่วนนิ้วมือก็ลูบคลำที่แขนเบาๆ
อันที่จริงเรื่องนี้เมื่อเริ่มขยายวงกว้างแล้ว ก็เป็นปัญหาในโลกความเป็นจริงอย่างแท้จริง