กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 392 ต่อไปพวกเธอต้องหัดชินกับการใช้ชีวิตดีๆ นะ!
ซูเฟิงถอนหายใจอีกครั้ง เขาอยากจะตั้งสติ สลัดเรื่องพวกนี้ออกไปจากสมอง
จู่ๆ ประตูก็ถูกผลักเปิดออก
เงาร่างหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามา
พอซูเฟิงมองเห็นชัดว่าเป็นใครก็สะดุ้งเฮือก ท่าทางตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
ลู่เว่ยตงชูรายงานขึ้นเตรียมจะฟาดลงบนโต๊ะเขา แต่จู่ๆ ก็ชะงักมือ
“ขนาดนั้นเลย” ลู่เว่ยตงมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ “ถึงกับต้องตกใจขนาดนี้เลย”
ซูเฟิงก็ก้มมองตัวเองเหมือนกัน ตอนนี้สองมือของเขาจับพนักวางแขนไว้ ร่างกายเอนไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ ท่าทางดูเสียอาการไปหน่อย
เขารีบเอามือออกจากพนักวางแขน ยักไหล่อย่างไม่เป็นธรรมชาติ ถลึงตาใส่ลู่เว่ยตง
“นายทำอะไรของนาย” ลู่เว่ยตงถาม