กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 390 เขาไม่ยอมเป็นนางแบบให้เด็ดขาด แล้วทำไมถึงยอมถ่ายหนังได้ล่ะ
ในห้องประชุมเล็กของร้านตัดเย็บเสื้อผ้า เย่เหวินซี จางหยุนเซีย และหวังอิ่งเสวี่ยกำลังนั่งล้อมรอบโต๊ะตัวเล็ก บนโต๊ะมีเอกสารวางแผ่ไว้หลายฉบับ ข้างๆ
มีแก้วเคลือบที่ดื่มไปแล้วครึ่งหนึ่งวางอยู่
ตอนนี้หวังอิ่งเสวี่ยทำงานแทบจะเต็มเวลาแล้ว
บรรดาคุณป้าที่เป็นพี่น้องของหานอี้หลานแย่งกันมาช่วยดูแล พี่น้องมารวมตัวกันพูดคุยหัวเราะร่าเริง เวลาหนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็วเสียด้วยซ้ำ
มีคนคุยเป็นเพื่อน มีคนช่วยนวด มีคนแย่งทำกับข้าว สภาพจิตใจของหานอี้หลานดีขึ้นกว่าช่วงก่อนมาก
“แม่ฉันสองวันนี้สภาพจิตใจดีกว่าสองสามวันก่อนตั้งเยอะเลยค่ะ” หวังอิ่งเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้ม