กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 388 แล้วยังไงล่ะ? เป็นศพก็ยังดีกว่าเป็นทหารญี่ปุ่นล่ะวะ!
ก่อนจะออกมาจากห้องทำงานของซูเฟิง ซ่งเสี่ยวถังก็พูดตามมารยาทด้วยการชวนซูเฟิงไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน
ซูเฟิงปฏิเสธ โดยบอกว่าตอนเที่ยงมีนัดแล้ว
ซ่งเสี่ยวถังก็ไม่ได้รบเร้า เธอหันหลังเดินไปที่โรงอาหารพร้อมกับหลี่ฉี่หมิง
ระหว่างทางไปโรงอาหาร ซ่งเสี่ยวถังก็คุยกับหลี่ฉี่หมิงว่า:
“ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้เขตทหารจะสนับสนุนเต็มที่ขนาดนี้ เดี๋ยวต้องไปบอกคนในกองถ่ายสักหน่อยว่าพยายามอย่าให้อยู่เกินเวลาทำการของโรงอาหารมากนัก”
“ถ้าดึกจริงๆ ก็ส่งคนไปตักข้าวกลับมาก่อน อย่ารอให้ข้าวเย็นแล้วค่อยไปรบกวนให้เขาอุ่นให้”
“เขาอำนวยความสะดวกให้เรา เราก็ต้องอำนวยความสะดวกให้เขาด้วย”
“ได้ ไม่มีปัญหา” หลี่ฉี่หมิงพยักหน้า
“เรื่องที่หัวหน้าแผนกเหวยกับคนอื่นๆ พูดวันนี้ คุณมีความเห็นว่ายังไงบ้าง?” หลี่ฉี่หมิงถาม “ตั้งใจจะไปคุยกับเย่เหวินซีตอนไหนล่ะ?”