กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 377 ต้องเอา ‘ฉัน’ ไว้ข้างหน้าสุดเสมอ
เย่เหวินซีขี่จักรยานโดยมีหวังอิ่งเสวี่ยนั่งซ้อนท้าย ออกเดินทางจากใต้ถุนบ้านของเธอ
บนเส้นทางสายเล็ก ๆ ที่มุ่งหน้าไปยังบ้านของเย่เหวินซีมีเนินเขาเล็ก ๆ หวังอิ่งเสวี่ยต้องการจะลงเดิน แต่เย่เหวินซีไม่ยอม
“รอเดี๋ยวนะ ฉันจะพุ่งขึ้นไปแล้ว กอดฉันไว้ให้แน่น ๆ”
“ฮุยเล่ยฮุย”
เธอออกแรงปั่นอย่างสุดกำลัง หวังอิ่งเสวี่ยกอดเอวเธอไว้ เย่เหวินซีร้อง “ฮุย” หนึ่งเสียงแล้วพุ่งขึ้นไปถึงยอดเนิน
“ขึ้นมาแล้ว” เย่เหวินซีหัวเราะร่วน “เราจะเร่งความเร็วพุ่งไปข้างหน้าแล้วนะ อย่าปล่อยมือล่ะ”
“อืม” หวังอิ่งเสวี่ยกอดเธอไว้แน่น
“ฟิ้ว”
จักรยานพุ่งทะยานจากยอดเนินลงมาข้างล่าง ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สายลมพัดพรูเข้ามาปะทะ