กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 374 เลิกเถียงกันได้แล้ว! ทุกคนเลิกเถียงกันได้แล้ว!
ตอนที่เย่เหวินซีตื่นขึ้นมา เธอรู้สึกเหมือนหางตาถูกขี้ตาเกรอะกรังจนลืมไม่ขึ้น
ร้องไห้มาตั้งนาน หลังจากนอนหลับไปหนึ่งคืน ตอนนี้เปลือกตาบวมเป่งอย่างหนัก ทำได้เพียงฝืนลืมตาขึ้นมาเป็นรอยแยกเล็ก ๆ
เย่เหวินซีลุกขึ้นนั่ง ลู่เว่ยตงออกไปฝึกแล้ว เธอมองเห็นกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งถูกทับไว้บนตู้ข้างเตียง เป็นลายมือของลู่เว่ยตง
“ในตู้เย็นฉันแช่น้ำแข็งไว้ให้อีกหน่อย ตื่นมาตาต้องบวมแน่ ๆ เอาผ้าขนหนูห่อน้ำแข็งแล้วประคบดูนะ”
เย่เหวินซีมองดูกระดาษโน้ตแผ่นนั้น พลางหัวเราะเบา ๆ “ฉันถึงบอกไงว่าคุณเป็นคนรักที่สมบูรณ์แบบน่ะ”
ตู้เย็นที่บ้านของเย่เหวินซี เพิ่งซื้อมาเมื่อสองเดือนก่อน
ข้าวของในบ้านเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย ๆ อากาศก็เริ่มร้อนขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่เธอและลู่เว่ยตงแทบจะไม่ได้เปิดเตาทำกับข้าว
แต่พวกเนื้อสัตว์และผักสด จะให้ซื้อมากินเลยทันทีก็ไม่ค่อยสะดวกนัก ในตู้เย็นจึงจำเป็นต้องมีของกักตุนเอาไว้