กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 363 ตั้งแต่นั้นมา เธอก็ไม่เคยเห็นลูกสาวร้องไห้อีกเลย
ที่บ้านของหวังอิ่งเสวี่ย เธอเพิ่งป้อนข้าวกลางวันให้แม่เสร็จ
“แม่ มา พิงดีๆ นะ” หวังอิ่งเสวี่ยเอาหมอนหลายใบหนุนหลังแม่ แล้วค่อยๆ ประคองให้พิงหัวเตียง
เธอยกขาของแม่ขึ้น ช่วยงอเข่า เหยียดขา กระดกเท้า ทำท่าทางต่างๆ ต่อเนื่องกันโดยไม่หยุดพัก แล้วก็นวดแขนขาต่อ
การนวดชุดนี้ เธอทำอย่างน้อยวันละสี่ครั้ง
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง หน้าผากก็เริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย
“พอเถอะ เสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์ พักก่อนเถอะ” หานอี้หลานพูดเสียงเบา
“แม่ เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้นะ วันนี้อากาศร้อน ไม่หนาวหรอก รอเดี๋ยวฉันไปต้มน้ำร้อนให้” หวังอิ่งเสวี่ยหันหลังเดินไปที่ครัวเพื่อต้มน้ำ
“เอ๊ะ——? เธอพักก่อนเถอะ” หานอี้หลานตะโกนไล่หลังลูกสาว