ตอนที่ 352 เสี่ยวติงคงจะ ‘ผ่านตา’ มานับไม่ถ้วนแล้วล่ะมั้ง

ตอนที่ 352 เสี่ยวติงคงจะ ‘ผ่านตา’ มานับไม่ถ้วนแล้วล่ะมั้ง

เสียงพึมพำดังออกมาจากอ้อมอกของลู่เว่ยตง

เย่เหวินซีขยี้ตา หาววอดใหญ่ พยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ดวงตายังคงปิดสนิท เมื่อคืนโดนเคี่ยวเข็ญไปอีกหลายยก ตอนนี้จึงปวดเมื่อยไปทั้งตัว

*สัปดาห์หน้าจะยอมให้เขามาไม่ได้อีกแล้ว*

เย่เหวินซีคิดในใจ แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์ ทิ้งตัวอ่อนระทวยกลับลงไปในอ้อมอกของลู่เว่ยตงอีกครั้ง สูดกลิ่นหอมจาง ๆ บนตัวเขาที่ปะปนกับอุณหภูมิร่างกาย

ราวกับถูกบางสิ่งห่อหุ้มไว้จนไม่อยากขยับตัว

ลุ่มหลงอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่ง

“ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องลุกแล้วล่ะ เดี๋ยวห้างสรรพสินค้าก็จะเปิดแล้ว”

ลู่เว่ยตงก็ลุกขึ้นนั่งเช่นกัน บนตัวไม่ได้สวมเสื้อผ้า เขาโอบกอดเย่เหวินซีไว้ ก้มหน้าลงจูบที่ไหล่ของเธอ ฝ่ามือทาบทับลงบนไหล่และเอวที่ปวดเมื่อย

ก่อนจะค่อย ๆ นวดคลึง