กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 197 ฉันอาลัยอาวรณ์ขนาดนี้ คุณรู้บ้างไหม
หลังจากการแนะนำและทักทายง่าย ๆ ลู่เว่ยตงก็อยากจะหันตัวเดินจากไป แต่กลับถูกพวกหลี่เยว่จินเรียกไว้
“มากินด้วยกันสิครับเสนาธิการลู่” หลี่เยว่จินยิ้มพร้อมกับกวักมือเรียก
“อากาศหนาวขนาดนี้รบกวนท่าน จะปล่อยให้ท่านกลับไปท้องว่างได้อย่างไร”
หลี่เยว่จินให้ความเคารพลู่เว่ยตงอย่างมาก
แม้ว่าเขาจะอายุมากกว่าเยอะ แต่ก็ยังคงใช้คำว่า “ท่าน” เรียกสถานะและเครื่องแบบทหารของเขา
เย่เหวินซีก็เอ่ยปากเช่นกัน “กินด้วยกันเถอะ”
ลู่เว่ยตงมองเธอ ในดวงตาของเธอแฝงรอยยิ้ม
“ตกลง ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอน้อมรับด้วยความยินดี”
เขาวางของในมือลงและนั่งลงข้างเย่เหวินซี