กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 176 ฟ้าถล่ม
เย่เหวินซีพอจะเดาออกว่าทำไมลู่เว่ยตงถึงได้จริงจังนักในวันนี้
บางทีเขาอาจจะสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ความสั่นไหวเล็กๆ ในอากาศที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ทันสังเกต
เสียงเพลงเต้นรำดังขึ้น มือของซูเฟิงประคองอยู่ด้านหลังเอวของเธอโดยเว้นระยะห่างตามมาตรฐาน
เย่เหวินซีวางมือข้างหนึ่งบนไหล่ของเขาเบาๆ ส่วนปลายนิ้วของมืออีกข้างแตะเบาๆ บนฝ่ามือของเขา
เสียงดนตรีบรรเลง ซูเฟิงพาเธอก้าวเดิน การเคลื่อนไหวของเขาดูไม่ค่อยชำนาญนักแต่มั่นคง
สีหน้าของเย่เหวินซีเป็นปกติ ไม่มีความตื่นเต้นหรือความอึดอัดใดๆ
“หัวหน้าแผนกซูเพิ่งเรียนมาหรือ” เธอเอ่ยปากถามขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติท่ามกลางเสียงเพลง
“ใช่” ซูเฟิงตอบสั้นๆ
“พวกเขาบังคับให้คุณมีทักษะนี้ด้วยหรือ”