กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 163 ฉันอยากสารภาพรักกับเสี่ยวติง
คำพูดของเย่เหวินซียังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาข้าง ๆ
“เลิกยิงเร็วขนาดนี้เลยหรือ”
ซูเฟิงเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ในมือหิ้วปืนกระบอกหนึ่ง ปากกระบอกปืนชี้ลงพื้น
“สักตั้งไหม” เขาพยักพเยิดหน้าไปทางลู่เว่ยตง ความหมายชัดเจน
ลู่เว่ยตงปรายตามองเขา “เอาสิ”
พูดจบก็หันไปกระซิบกับเย่เหวินซี “รอฉันเดี๋ยวนะ”
เย่เหวินซีพยักหน้า ถอยไปยืนรออยู่ข้าง ๆ
“เปลี่ยนเป้า” ซูเฟิงส่งสัญญาณให้ทหารที่อยู่ไกลออกไป “สามร้อยเมตร”
ทหารทำสัญญาณมือตอบรับ แล้ววิ่งไปเปลี่ยนเป้า