ตอนที่ 157 ทำไมถึงเห็นเอวเป็นเอว ก้นเป็นก้นล่ะเนี่ย?

ตอนที่ 157 ทำไมถึงเห็นเอวเป็นเอว ก้นเป็นก้นล่ะเนี่ย?

ในห้องน้ำที่มีไอน้ำอุ่นลอยอบอวล เย่เหวินซีโน้มตัวลง สองมือยันขอบอ่างอาบน้ำไว้แน่น

เธอกัดริมฝีปากล่างจนแน่น ฟันจมลงไปในเนื้อนุ่ม เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองส่งเสียงดังเกินไป

“ลู่เว่ยตง..”

“ฉันไม่... ไม่ไหวแล้วจริงๆ...”

หางเสียงสั่นเทาอย่างหนัก ราวกับสายธนูที่ถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ และพร้อมจะขาดผึงในวินาทีถัดไป

เกลียวคลื่นที่สะสมจนถึงจุดสูงสุด ท้ายที่สุดก็พังทลายลงพร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ถูกสะกดกลั้นไว้ในลำคอของลู่เว่ยตง

เย่เหวินซีอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของลู่เว่ยตง ไร้เรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง

เธอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ สบเข้ากับแววตาที่อ่อนโยนเป็นพิเศษของเขาหลังความอิ่มเอม

“เหนื่อยแล้วใช่ไหม?” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าหลังจากเสร็จกิจ