เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 140 ฉันตัดสินใจแทนเธอไม่ได้
เฉินหยวนฉวนหยิบกระดาษร่างที่เขียนด้วยลายมือหลายหน้าออกมาจากกระเป๋าเอกสาร ลายมือเป็นระเบียบ มุมกระดาษม้วนงอเล็กน้อย
เขากางกระดาษร่างออกให้ดู ทุกคนสามารถมองเห็นหัวข้อที่ชัดเจน: ความเป็นมา วัตถุประสงค์ แผนการดำเนินงาน
“นี่คือแนวคิดที่สหายเย่เหวินซีร่างขึ้นมา”
“เกี่ยวกับการนำร่องก่อตั้ง ‘ชมรมช่วยเหลือซึ่งกันและกัน’ ในบ้านพักครอบครัวทหารของเรา”
เขามองไปที่ทุกคนเพื่อขอความเห็น: “ฉันขอรายงานแนวคิดของหล่อนให้ทุกท่านฟังคร่าวๆ ดีไหม?”
รองผู้บัญชาการโจวหัวเราะ: “เหล่าเฉิน เลิกอมพะนำได้แล้ว รีบเล่ามาเถอะ”
เฉินหยวนฉวนทำหน้าขรึม เริ่มอธิบายตามเนื้อหาในกระดาษร่าง
“แนวคิดหลักคือการรวบรวมสมาชิกครอบครัวทหารในค่ายที่มีทักษะและมีเวลาว่างมาจัดตั้งเป็นกลุ่มอย่างมีประสิทธิภาพ”