กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 136 เสื้อผ้าของฉัน เธอเย็บเสร็จหรือยัง?
“ยังทำเสื้อผ้าให้ฉันด้วยเหรอ?”
“ฉันใส่เครื่องแบบทหารก็พอแล้ว”
ลู่เว่ยตงน้ำเสียงราบเรียบ ไม่ใช่การปฏิเสธ เพียงแต่ไม่อยากให้เธอต้องลำบาก
เย่เหวินซียกนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วแกว่งไปมาตรงหน้าเขา ศีรษะก็ส่ายตามไปด้วย
“นี่เรียกว่าการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างสมเหตุสมผล เพื่อแสดงระดับสูงสุดของร้านตัดเย็บเสื้อผ้าพวกเราต่างหาก!”
“ฉันคิดไว้แล้วว่าจะทำอะไรให้นาย”
เย่เหวินซีตั้งใจจะทำชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างประณีตให้เขา
ไม่ใช่ทรงหลวมๆ ที่เห็นได้ทั่วไปในยุคนี้ แต่เป็นการตัดเย็บที่ทันสมัยและเข้ารูปมากกว่า
จะช่วยขับให้เขาดูไหล่กว้างขายาว มีกลิ่นอายของประธานบริษัทจอมเผด็จการอย่างเต็มเปี่ยม